Met verbazing heb ik veel reacties in mijn omgeving aangehoord over de geboorte van de prinses. Zo hoefde ik alleen maar 'nog gefeliciteerd hè' tegen mijn chef te zeggen en ik bleek een beerput opengetrokken te hebben. Natuurlijk gunt hij het paar een prachtige mooie baby enz. enz. maar het 'geneuzelkut' van de media enz. enz. En ook Balkenende schijnt zich weer eens ouderwets vergist te hebben door te spreken over een eeuwenoude band die 'we' zouden hebben met het koningshuis (het koningshuis is nog geen 2 eeuwen oud). Nu vind ik het ook storend dat Balkenende zich aanmatigt te spreken namens het Nederlandse volk, wat denkt die vent wel. Hij is voorzitter van het kabinet van de koningin en niet de voorzitter van de volksvertegenwoordiging. In mijn ogen is dit uiteindelijk allemaal bijzaak, onbelangrijke details. We zitten nu eenmaal opgescheept met een kwalitatief zwak kabinet en we mogen hopen dat ze snel vervangen zal worden. Vergissingen van Balkenende omtrent een geboorte van een prinses valt voor mij in het niet bij de vergelijking met zijn kloterige omgang met de minima. Daar zouden we ons nou eens boos over moeten maken en daar zou de media wel eens wat enthousiaster als wolven op mogen springen. Wat hebben we toch een tamme pers in Nederland. Met hetzelfde gemak waarmee ze op de geboorte van een prinses springen zouden ze ook onze politiek kritisch moeten volgen. Het is allemaal zo onderdanig en zeurderig.

Nee, in mijn omgeving wordt stekelig gereageerd op alles wat met Oranje te maken heeft. Ze schieten in een soort kramp en de geprikkelde reacties zijn zo voorspelbaar dat het eigenlijk zielig is. Het doet me nog het meest denken aan mensen die hun geloof hebben opgegeven en nu een jihad hebben afkondigd tegen alles wat nog met kerk en geloof te maken heeft. Zoals ook de grootste rookhaters recent gestopte rokers zijn. Het is allemaal rancune.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen voorstander van het instituut koningshuis. Ik ken de leden van het koningshuis niet, misschien zijn ze best aardig. Maar daar gaat het dus niet om. Ik heb ook niet zoveel met het oranjegevoel. Zolang er desalniettemin mensen zijn die wel graag bij tijd en wijle een oranje waas voor hun ogen willen dan is dat hun vrijheid. Het is wel eens irritant als je je er niet meer aan kan onttrekken omdat je het overal tegen komt, maar om je daar nou zo verschrikkelijk boos om te maken.

De geboorte van een kind is altijd iets bijzonders. Dat de Nedelandse media daar vervolgens weer zo plat mee omgaat ... ja zucht. Er zit een knop op de televisie en de voorpagina van de krant is snel omgedraaid. Laten we iedereen zijn plezier gunnen zonder het te verpesten door nutteloos gekanker. Laten we onze boosheid bewaren voor zaken die er echt toe doen.

Ik feliciteer iedereen die deze dagen een kind krijgt. Welkom in de wereld van luiers, huiltjes, gebroken nachten, melkflesjes of borstvoeding getob en wat niet allemaal. Uit ervaring weet ik dat het hebben van een kind niet altijd gemakkelijk is. Ik ben geen rose-wolkjes-vader geweest. Toch hoop ik dat iedereen ervan kan genieten. Uiteindelijk zijn we allemaal als baby begonnen.

Maar jwl, wat ben je toch mild geworden?

Ja, erg hè? Het zal de Kerstgedachte wel zijn.