Ik zag het boek ineens in de boekhandel liggen: De Vampier van John William Polidori. Er ging me meteen een lampje branden. Was ik dit boek niet eens eerder tegengekomen? Werd het niet genoemd in Mario Praz' boek Lust, Dood en Duivel in de literatuur van de Romantiek? Het dunnetje boekje bleek een nieuwe (eerste?) vertaling van Engelse boek van Polidori en uitgegeven door uitgeverij Voltaire. Het verhaal is een korte novelle en het moet de eerste of één van de eerste literaire verwerkingen zijn geweest van het vampier-motief. Bram Stoker heeft het ongetwijfeld gekend.

Het stamt oorspronkelijk uit de groep rond Byron in 1816. In Genève in 1816 wordt in gezelschap van de Shelley's begonnen aan griezelverhalen om elkaar in de avonduren voor te lezen. Mary Shelley's Frankenstein is in deze tijd ontstaan en klassiek geworden. Ook Byron begint aan een verhaal, maar zal deze niet voltooien. Zijn arts Polidori zal dit fragment later omwerken tot The Vampyre, maar het wordt niet uitgegeven. Polidori had al meer gegeschreven, maar had daar nooit enige faam mee verworven. Na de breuk met Byron vertrekt Polidori, maar laat zijn verhaal achter. Polidori ziet echter tot zijn stomme verbazing in 1819 zijn verhaal in de New Monthly Magazine verschijnen onder de naam van Byron. Zowel Byron als Polidori maken bezwaar tegen deze toewijzing. Byron wil het niet op zijn naam hebben staan, maar het verhaal blijkt inmens populair en de toewijzing aan Byron blijkt hardnekkig. Goethe zou het nog omschrijven als het beste werk van Byron.

Ik vind het geen sterk verhaal. Het slot is sterk en dat werd dan ook wel tijd. De betekenis van het boek is ook meer een historische, het heeft uiteindelijk de foklore rond vampierisme in de volksverhalen in de literatuur gebracht. Na het succes van deze novelle duikt het vampierisme steeds vaker op in de literatuur van de 19e eeuw, met als uiteindelijk hoogtepunt de roman van Stoker.