Komt het nog goed met Zomergasten? Bij Paul de Leeuw ben ik halverwege afgehaakt. Bekijk het maar Paultje, míj weet je niet te overtuigen. Ik verwachtte er veel van, want vooraf stond in de kranten dat hij al jarenlang een lijstje aan het aanleggen was met favoriete programma's en fragmenten. Hoe zal dat gegaan zijn? Hij ziet iets aardigs en noteert dat in zijn agenda. Wat blijkt: het overstijgt het niveau niet van de mensen die iets leuks gezien hebben en dat jou ook zo nodig moeten tonen. Tot halverwege heb ik geen één fragment gezien waarvan ik van mijn stoel viel. En wat hij ondertussen allemaal vertelde oversteeg het niveau van barpraat wat mij betreft ook niet. Ronduit choquerend was hoe hij zich en passent ook nog probeerde te verdedigen dat hij nooit gedacht had dat zijn eigen programma's negatieve gevolgen konden hebben. Hij moet het effect van zijn programma's danig onderschat hebben of hij is gewoon dom (en laten we het daar maar op houden). Paul de Leeuw toonde geen enkel gevoel voor esthetiek en er kwam geen fatsoenlijke zin uit zijn mond. Dodelijk vermoeiend waren hij en Joost Zwagerman, geen zin werd afgemaakt, ze onderbraken elkaar voortdurend.

Dit euvel speelde ook de uitzending met Hafid Bouazza parten. Na ongeveer een uur heb ik die televisie uitgezet. Joost Zwagerman laat zijn gast niet uitpraten en Bouazza weet niets boeiends te vertellen. Doodmoe werd ik daarvan. Misschien heb ik wat gemist, maar ik had geen zin meer om er op te wachten. Jammer, jammer, jammer! Zomergasten is altijd één van mijn favoriete programma's geweest, maar dit seizoen lijkt op een grote teleurstelling uit te lopen. Of het aan de gasten of Zwagerman ligt: ik weet het niet. Voorgaande jaren hadden de uitzendingen altijd een atmosfeer van rust en diepte (ok, ook niet altijd). Ik mag hopen dat dat dit seizoen nog terugkomt. Verdomd: ik verlang nog terug naar Adriaan van Dis.