Zo, het is meer dan een jaar geleden dat die beroemde kale vermoord is. Ik stoor me niet meer aan die kale, dat deed ik wel toen hij zich nog publiekelijk aanstelde. Wel stoor ik me eraan dat veel Nederlanders Religion daraus machen. De persoon van Pim Fortuyn wordt opgeblazen. Zijn boeken zijn bijbels. Hijzelf is Christus die de wereld kwam redden. Ik zeg: die man had wellicht een paar goede ideeën. Hij kon ze (te) goed verkopen. Er was een groot publiek voor. Maar verder was het een lege huls. Geen reden tot moord zou ik zo zeggen, al kwam hij mij soms ook als gevaarlijk voor. Niet voor mezelf, maar voor de allochtonen en asielzoekers. Een halve Mussert noemde ik hem wel eens.

Ik laat zijn volgelingen voor wat ze zijn. Het woord 'gedachtegoed' is nu voor altijd fout. Over een paar jaar is bijna iedereen hem weer vergeten. Zo gaat dat met superstars.