Het moet één van de eerste verjaardagen in mijn studietijd geweest zijn. Ik kreeg toen een boek cadeau van een schrijver waar ik nog nooit van gehoord had. Het was nog een Zuidafrikaans schrijver ook. Het boek heette Wachten op de barbaren en de schrijver J.M. Coetzee. Het boek maakte grote indruk op me en alhoewel ik me had voorgenomen om meer van werk van hem te lezen is het er tot op heden nooit van gekomen. Ondertussen kwam ik zijn naam steeds vaker tegen, het bleek geen klein schrijver. De uitzending in Van de schoonheid en de troost met Coetzee vond ik dan indrukwekkend, ook al was het interview problematisch: Coetzee wilde eigenlijk niet spreken. Nu heeft hij dan de Nobelprijs voor literatuur gewonnen. Ik ben maar zelden onder de indruk van prijzenfestivals (Oscars, Emmy's, Gouden Kalven, AKO enz. enz. – ze kunnen me allemaal gestolen worden), toch wil ik Coetzee feliciteren. Zelden heeft iemand een prijs zo verdiend!