We waren al eens eerder op Schiermonnikoog geweest, maar altijd in de zomer. Ditmaal hadden we bij Landal Greenparks iets gehuurd om bij slecht weer in ieder te kunnen zwemmen en ander overdekte bezigheden te hebben voor onze zoon. Was achteraf niet nodig geweest, we hadden een prachtige zonnige week. Veel gewandeld, gefietst en aansluitend naar de sauna en lekker uit eten.

Schiermonnikoog vind ik vooral zo aantrekkelijk omdat het kleinschalig is en er relatief weinig toeristen komen; zeker niet in de puberale leeftijdsklasse. Daarnaast heeft dit eiland vele landschappen tot zijn beschikking: strand, duinen, kwelders, polder, dijk, bos enz. enz. Voor mij het belangrijkste: horizon, iets wat ik letterlijk en figuurlijk zeer mis in de randstad. Het Friese landschap is toch in mijn jeugd mijn innerlijk behang geworden. Weliswaar was ik blij dat ik kon gaan studeren in de randstad, maar ik ontdekte al snel dat men in die zogenaamde grote wereld zijn eigen bekrompenheid heeft. Nu leef ik gevoelsmatig tussen twee werelden: de randstad met zoveel mogelijkheden, maar overbevolkt, bekrompen, luchtvervuiling enz. – Friesland met horizon, schonere lucht, minder mensen, maar minder werk en mogelijkheden. Voorlopig blijven we wel in dit betonnen en geasfalteerde wereldje leven, maar als we op vakantie gaan dan wil ik ruimte en rust. Op Schiermonnikoog loop je een groot risico dat tegen te komen. En ik heb er weer van genoten. Langs het strand lopen en turen in die schijnbaar oneindige ruimte van de zee. Fietsen door de duinen en een ander tijdsbesef hebben. Heerlijk. Ik voel me weer een beetje opgeladen.