Door mijn werk heb ik me er wel eens in tijdje in verdiept: dyslexie, een zeer vervelende leeshandicap. Met je ogen is niets aan de hand, met je hersens is niets aan de hand, maar het schijnt onderweg ergens niet goed te gaan. Er wordt veel onderzoek verricht, maar ik krijg de indruk dat de onderzoekers het niet bepaald eens kunnen worden.

Mijn vrouw kwam onlangs met de Methode De Haan. Het wordt op de school waar zij werkt met succes toegepast. Kinderen met dyslexie zijn in korte tijd 2 à 3 leesniveaus gestegen. De methode schijnt terug te grijpen op het leesonderwijs van vroeger. De theorie is dat het aantal gevallen van dyslexie zo is toegenomen door een andere methode van leren lezen. Vroeger leerde je het alfabet en beer schrijf je als b ee r (denk aan het leesplankje). Nu leer je als het ware dat je beer spelt als buh ih rr. Taalverwerving gaat zeer onbewust en het is niet onmogelijk dat kinderen door spellend leren lezen onbewust regels maken die niet overeenkomen met de praktijk. Als je leert dat beer buh ih rr is, dan is het toch niet vreemd dat je het wil schrijven als bir in plaats van beer?

Mijn inzicht in de methode De Haan is beperkt, maar ik ben onder de indruk van de resultaten.