Vanochtend had ik ineens geen zin om de tram in te stappen. Het is gewoonte om 's ochtends met de tram te gaan en 's middags terug te wandelen naar het station. Maar vanochtend wilde mijn lichaam ineens het Damrak op, lopend.

Amsterdam is veel mooier 's ochtends dan 's middags, althans op de route die ik loop. 's Middags moet ik me altijd door toeristen en werkvee heen worstelen. Op een vroeg tijdstip (half acht) is het een stad die langzaam maar zeker tot leven komt. Nu is Amsterdam een stad die altijd leeft, je hoeft maar een been buiten je deur te zetten en je zit er middenin. Veel mensen vinden dat een aanbeveling, mij schrikt het af. Dat ik mijn werk in Amsterdam heb, vind ik meer dan genoeg. Het ligt ook niet in de eerste plaats aan Amsterdam, ik heb sowieso niet veel met grote steden.

Maar zo'n wandeling door een zo'n stad zou ik vaker moeten doen. Winkels die met bevoorraden bezig zijn. Toeristen aan het ontbijt in hotels of al vroeg op pad, de koffers achter zich aan slepend. Minder idylisch: daklozen op zoek naar sigaretten, geld en eten. De drukte bij de warme bakkers. De stadsreining die de troep weer achter de kont van de rijke en verwende westerling moet opruimen. Er is veel te zien op zo'n ochtend in een stad die tot leven komt.

Op de hoek van de Spuistraat en de Raamsteeg is een warme bakker in een mooi pand. Ik had het nog nooit zo goed bekeken, maar een toerist was druk bezig het pand in de ochtendzon te fotograferen. In Amsterdam moet je omhoog kijken. Tussen alle reclame en neonlicht door kun je nog vele mooie gebouwen zien, zoals dat hoekpand in Jugendstill. Prachtig.

Na de Raamsteeg kom ik uit op de grachten. Die zijn erg mooi in de opkomende zon. De zon laat het groen van de bomen mooi uitkomen en het water van de grachten straalt een diepe rust uit. Hier is de horeca bezig hun terrasjes buiten te zetten. Gezinnen komen hun huis uit om naar werk en school te gaan. Sommigen op de fiets, anderen in hun veel te opzichtige auto. Om acht uur stap ik mijn werk binnen op het Molenpad.

En toch ... als ik terugdenk aan mijn jeugd en de tijd dat ik elke schooldag door het Friese landschap naar Leeuwarden fietste ... Nee, dan toch liever een weiland met koeien, boerderijen in de verte, een kerktorentje, de mooie lucht boven de horizon, de wind ... daar kan Amsterdam niet tegen op. Ik denk trouwens dat er ook meer leven zit in het Friese landschap dan in een stad als Amsterdam.