Iedereen heel erg bedankt voor de boekentips die ik naar aanleiding van de vorige log mocht ontvangen. Al zal ik de boeken niet tijdens mijn vakantie lezen, sommige titels komen zeker op mijn leeslijst.
Wat ik dan wel ga lezen?

Ik nam altijd veel te veel lectuur mee op vakanties. Boeken, tijdschriften ... ik kwam er nooit aan toe. Of ik nam boeken mee die te veel concentratie vroegen. Maar meestal stonden andere activiteiten mijn leeswoede in de weg. Gelukkig maar, want het klinkt misschien gek, soms moet ik eigenlijk ook vakantie nemen van mijn leesgedrag. Lezen kan uiteindelijk heel vermoeiend zijn.

Ik had me er al min of meer mee verzoend om alleen tijdschriften mee te nemen. Ik loop ernstig achter met Filosofie Magazine, er ligt nog een proefnummer van Literatuur, een oude Oor enz. Toen ik gisteren de voorkant van de nieuwe Vrij Nederland zag, moest ik die ook maar meenemen. 'De beste boekhandels. Grote VN-test' prijkt er op de voorkant.

De Vrij Nederland. In mijn studietijd ben ik er heel lang lid van geweest, naast veel andere tijdschriften. Ik vond namelijk dat ik als student 'op de hoogte' moest zijn. Ik had sluimerende intellectuele ambities. 'JWL, je hoeft niet álles te lezen', zei een goede vriend vaak tegen mij. JWL vond dat hij zoveel mogelijk moest lezen.

Maar goed, de Vrij Nederland. Een eigenaardig blad, uiteindelijk heb ik het abonnement opgezegd. Beter dan Elsevier, HP/de Tijd en dat soort pulp, maar de VN viel me steeds weer tegen. Ook na het opzeggen van het abonnement liet ik me vaak verleiden om een nummer aan te schaffen en elke keer was ik teleurgesteld door de schrijnende quasi-intellectuele oppervlakkigheid. De Vrij Nederland heeft uiteindelijk een diepe knieval gemaakt voor een groter publiek en grotere oplagecijfers.

Jaren heb ik mezelf in toom gehouden: ik kocht geen Vrij Nederland meer. Gisteren ben ik er dan weer voor gezwicht. Ik weet nu al dat dat onderzoek alleen maar kan tegenvallen, het zal wel weer hopeloze bladvulling zijn. Daarnaast staat er in een interview in met de dichter Alfred Schaffer, wat aardig kan zijn. En natuurlijk staan er amusante cartoons in. Dat wel.

Maar met goede tradities zoals het kopen van een boek voor de vakantie mag niet gebroken worden. En zoals gebruikelijk dient er zich toevalligerwijs wat aan (ik geloof absoluut in toeval!). Het gebeurt geregeld dat er op mijn werk een boek voorbij komt dat mijn interesse opwekt. Het boek dat ik gisteren ineens op de plank zag liggen voldeed aan alle kenmerken voor een onmiddelijke aanschaf voor de vakantie: klein, goedkoop en interessant. U zult het vast geen vakantieboek vinden. De titel doet een heftig onderwerp vermoeden. Toch is het licht geschreven (ik ben er natuurlijk al in begonnen) en in een mooie, ietwat ouderwetse stijl. Hier is een sympathieke leerkracht aan het woord. Het boek: De Mens in de Filosofie van de Twintigste Eeuw van J. Sperna Weiland. Het is een boek dat – zoals in de inleiding staat – 'om een klassieke, haast vergeten, meditatieve manier van lezen vraagt'. Een boek voor mij dus.