Eén van mijn favoriete programma's is Zomergasten van de VPRO. Ik kijk er al jaren naar. Vorig jaar heb ik er geregeld over geschreven.

Gisteravond was de eerste aflevering van deze zomer. Ik zat er klaar voor. Joost Zwagerman is opnieuw de interviewer, als dat maar goed gaat. Vorig jaar kwam ik tot de conclusie dat de afleveringen met vrouwen goed gingen, maar die met mannen moeizaam waren. Dus moest de eerste aflevering met Heleen van Rooyen wel een goede binnenkomer zijn.

Niet dus. Na een half uur hield ik het voor gezien. Wat een teleurstelling.

Het kan zo mooi zijn, een gast die zijn ideale televisieavond mag samenstellen. Zomergasten is geslaagd als iemand iets heeft te vertellen met zijn keuze. Dat kan heel persoonlijk zijn, het kan met zijn of haar vak te maken hebben of met een bepaalde belangstelling. De interviewer moet de boel op gang houden en proberen de rode draad vast te houden die zich al improviserend aandiend. Dat kan prachtige televisie opleveren.

Ik geef het niet zomaar op. Ik weet dat Zomergasten soms op gang moet komen. Gast en interviewer moeten even aan elkaar wennen. Volhouden, het mooie komt nog.

Gisteravond gunde ik mevrouw Van Rooyen na een half uur niet meer mijn aandacht. Joost Zwagerman ook niet trouwens.

Tekenend was een fragment van een voetballer (Mackaay) die in een programma na de finale van het EK voetballen bekende niet gekeken te hebben maar liever was gaan eten met vrouw en kind. Van Rooyen vond dit zo onprofessioneel dat ze de moeite nam dit voor de televisie af te katten. Ze had gelijk. Maar de wijze waarop zij in dat half uur de fragmenten van commentaar voorzag deed bij mij geen vermoeden ontstaan dat zij wel eens journalist zou kunnen zijn. Meisje Heleen van Rooyen kwam doorgaans niet verder dan 'dit is leuk' of 'dit is stom'. Ze kwam zelf als journalist niet boven het niveau van die voetballer uit.

Het domme wichtje Van Rooyen vertegenwoordigde in korte tijd alles wat mij kan tegenstaan en deed dat niet eens op een boeiende manier. Joost Zwagerman zat helaas van begin af aan al met zijn tong op zijn schoenen, hij was natuurlijk al voor de uitzending door Heleentje ingepakt. De VPRO afgezakt tot het niveau van Nieuwe Revue. Het was stuitend oppervlakkig.