Het heeft voor- en nadelen dat mijn vrouw in het onderwijs werkt en ook nog op dezelfde school waar mijn zoon naartoe gaat. Het grote voordeel is vooral dat wij als werkende ouders weinig getob kennen over de schoolvakanties. Bij andere ouders zie ik vaak problemen: wie neemt er vrij en als dat niet kan, toch maar weer naar oma en opa?

Daar staat tegenover dat mijn vrouw niet haar vrije dagen niet zelf kan invullen, ze staan vast. Ikzelf werk vier dagen en ik heb niet veel vakantiedagen. Is mijn zoontje ziek, dan begint het getob bij ons. Vaak moet ik dan wel vrij nemen. Gelukkig heb ik een hele flexibele chef. Ik kan 's ochtends opbellen dat ik vrij neem omdat ...

De grote vakantie duurt zes weken. We zijn twee weken samen op vakantie geweest en dat was heel lang geleden dat we samen twee weken op vakantie waren geweest. Vorig jaar was ik het zat om na één week alweer achter mijn bureau te zitten, ik wilde per se weer eens twee weken weg. Dat is dit jaar gebeurd en het was heerlijk.

Mijn vrouw en zoon hebben dan nog vier weken over. Vier weken thuis zitten is niks, zeker niet in zo'n stad als Utrecht. Dus ben ik nu ongeveer twee weken alleen. Mijn vrouw is zeilen op de Waddenzee en mijn zoon is bij mijn ouders in Friesland. Vrijdagavond komen ze terug. Dan mag ik zaterdag de was doen en dan vertrekken ze zondag naar een zeilschool in Balk. Mijn vrouw gaat haar zeilkennis bijwerken en mijn zoontje gaat naar zijn eerste zeillessen.

Twee weken zonder vrouw en kind. Thuiskomen in een leeg huis. Naar bed gaan in een leeg huis. Opstaan in een leeg huis. Allemaal vreemd onwennig. Ik moet oppassen dat ik niet verval in het ritme van mijn studietijd (zeer laat naar bed), want ik moet toch weer vroeg op naar mijn werk. Het is traditioneel in de zomermaanden vreselijk druk (de schoolboeken voor het nieuwe seizoen stromen nog steeds binnen) en ik werk vijf dagen om wat later in het jaar wat extra vrij dagen te hebben.

Het is vreemd onwennig, maar stiekem ook wel ... als het maar niet te lang duurt.