Sommige mensen kunnen met weinig slaap toe. Ik ken mensen die er geregeld een behoorlijke alcoholconsumptie op na houden, maar toch met een minimale nachtrust toe kunnen. Ik begrijp daar niets van en ik ben er soms wel een beetje jaloers op.

Op een werkdag gaat mijn wekker in de regel om 5.20 u en sta ik meestal uiterlijk 6.00 u op. Wil ik 8 uren slapen dan moet ik toch wel om 22.00 u. in slaap zijn. Dat gebeurt nooit, maar is geen probleem: het weekend komt meestal net op tijd. De tijden dat ik 's avonds acuut instort zijn lang geleden.

Mijn vrouw en mijn zoon zijn twee weken op vakantie en ik werk een dagje extra in de week (5 in plaats van 4). Het is ook razend druk, dus dat komt ook wel goed uit. In mijn studietijd had ik de laatste jaren wanneer ik niet meer 's ochtends naar college hoefde een ritme van 2.00 u naar bed en ongeveer 10.00 u. op. Ik vond de stilte van de nacht altijd heerlijk om te studeren en te lezen. Ik denk ook dat dat ritme goed bij mij past, want ik merk dat ik zo zonder huisgenoten weer langzaam maar zeker naar dat ritme terug wil. Maar ja, die wekker 's ochtends ...

Vanochtend heb ik me dus behoorlijk verslapen. De wekker heb ik eenmaal gehoord, maar daarna niet meer. Het is alsof de vermoeidheid met geen koffie uit mijn lijf te krijgen is en mijn ogen blijven zwaar. Het wordt tijd dat mijn vrouw en mijn zoon thuiskomen om weer ordentelijk als burgermannetje op tijd naar bed te gaan. Dat het nog zover met mij moest komen!