Er werd me nooit op maandagochtend gevraagd of ik nog zomergasten had gezien. Na Felix Rottenberg heb ik nog een halve uitzending van Theo Maassen gezien (aardig) en tien minuten van Tijs Goldschmid (jammer, ik had graag de hele uitzending gezien). Joost Zwagerman blijft voor mij een problematische interviewer. De gast moet zoveel goed maken wil een uitzending nog gered worden.

Gisteravond heb ik bewust niet gekeken. Ik vertrouw Hirsi Ali niet meer. Natuurlijk had ineens iedereen wel zomergasten gekeken. Programmeer een vrouw die nu eens de Islam aanpakt en ja hoor, iedereen kijkt. Behalve ik. En natuurlijk was Hirsi Ali best genuanceeerd, natuurlijk kon ze ook positief zijn over de Islam en natuurlijk was het fillempie met Theo van Gogh best mooi. Maar laat ik niet teveel over de uitzending van gisteravond zeggen: ik heb niet gekeken, bewust niet.

Doelstelling van Hirsi Ali is de emancipatie van de moslimvrouw. Daar is niets mis mee en het mag gesteund worden. Daarbinnen kun je nog van mening verschillen, Hirsi Ali zit niet voor niets bij de VVD. Ik heb niets tegen provocatie. Soms is het nodig om bolwerken met stormrammen te lijf te gaan. Maar provoceren moet je intelligent en beheerst doen en Hirsi Ali begon haar doel dermate onbesuisd voorbij te schieten dat ik begon te twijfelen aan de oprechtheid van haar doelstellingen. Het werd steeds gemakkelijker te denken dat ze in wezen met een rancuneuze kruistocht bezig was tegen de Islam. Ook niets mis mee, maar gevaarlijk als je kamerlid bent. Hirsi Ali begon zo langzamerhand op een rascistische islamofoob te lijken dat ze bij mij alleen nog maar irritatie en walging opriep en ik was niet eens islamiet. Het was alsof Hirsi Ali wilde zeggen dat een moslimvrouw alleen maar zou kunnen emanciperen als ze ophield moslim te zijn.

Ik heb begrepen dat Hirsi Ali haar best heeft gedaan om over te komen als een rustige intelligente en genuanceerde vrouw. Dat zou mooi zijn. Wellicht kan ze dan echt bereiken wat ze wil bereiken. Misschien kan ze het vertrouwen terug winnen wat ze onderweg verloren heeft. Provoceren prima, maar je moet niet vergeten dat je uiteindelijk met je tegenstanders om de tafel moet zitten om iets voor elkaar te krijgen en dat je dan ook moet kunnen luisteren. Je bent tegen bepaalde excessen binnen een godsdienst, je geeft aan dat die excessen ook niet binnen die godsdienst passen, maar de godsdienst moet je buiten de discussie houden. (Laten we het eens over de Verenigde Staten en hun vorm van christendom hebben.) En als jij niet meer de aangewezen persoon bent om die gesprekken te voeren omdat je jezelf onmogelijk hebt gemaakt, dan moet je het aan anderen overlaten. Misschien zou Hirsi Ali eerst eens de VVD moeten verlaten om in ieder geval de schijn te verliezen dat ze daar zit om stemmetjes te trekken bij bruin rechts.

Binnen de islamitische gemeenschap moet zelfkritiek ontstaan. (Zij vormen tenminste nog een gemeenschap, dat kan ik als blanke geseculariseerde Nederlander niet zeggen.) De Nederlandse (grond)wet geldt achter elke voordeur. De Nederlandse overheid hoort duidelijk, consequent en rechtvaardig de Nederlandse wet toe te passen. Daarnaast moet de Nederlandse bevolking eens ophouden met dat zielige gezeur en geprovoceer. Ik erger me in het dagelijkse leven meer aan de onbehouwen en onbeschofte gedrag van de AH-cassière met haar ge-jij en ge-jou, het niet aankijken als ze tegen mij spreekt, het niet beantwoorden van mijn groet ... dan aan de vriendelijke jonge Turkse jongen in de snackbar die mij met u en mijnheer aanspreekt. We hebben meer aan dialoog dan aan domineesvingertjes. We hebben meer aan heldere probleemstellingen dan aan vertroebelingen door rascisme en vreemdelingenhaat. Ik ben van mening dat we veel kunnen leren van bepaalde kanten van de Islam.

En wat Hirsi Ali betreft: ik zal proberen haar nog het voordeel van de twijfel te geven. Maar daar ligt ze vast niet van wakker.