Veel mensen associëren afstand doen met het opgeven van materiële bezittingen en betrekkingen en het leiden van een onthecht en teruggetrokken leven. Maar waarlijk afstand doen betekent dat je een innerlijke (in plaats van een uiterlijke) beweging of gebaar maakt, hoewel je het ook naar buiten toe tot uitdrukking kunt brengen. In veel tradities betekent boeddhist worden dat je onderkent dat een samsarisch bestaan (...), de wereld van geld verwerven en uitgeven, ambities hebben en prestaties leveren, liefhebben en haten, uiteindelijk geen bevrediging schenkt of veiligheid biedt.

Met andere woorden, als je het pad van het boeddhisme serieus wilt volgen, geef je je familie of je carrière niet op; maar je doet wel afstand van de gangbare opvatting dat je het ware geluk in wereldse zaken kunt vinden. Je doet afstand van de onophoudelijke boodschap van de consumptiemaatschappij dat de volgende auto, woning, vakantie of prestatie je uiteindelijk je onvrede zal verlossen en je de bevrediging zal schenken waar je zo wanhopig naar op zoek bent.

In plaats daarvan neem je het radicale uitgangspunt over dat je duurzaam innerlijke rust en geluk kunt vinden door je hoofd en hart te zuiveren van negatieve opvattingen en emoties en daarmee tot de waarheid van de werkelijkheid doordringt, je openstelt voor je inherente waakzaamheid en vreugde, en ervaart wat Boeddha de 'verlossing van het zekere hart' noemde.

Jonathan Landaw & Stephan Bodian Boeddhisme voor dummies, 142-143

West-Europa kan wel wat Boeddhisme gebruiken lijkt mij zo. Toch wordt er in het bovenstaande een grote vergissing gemaakt. Het kopen van boeken geeft uiteindelijk heel veel bevrediging! Toch ...?