Soms denk ik wel eens dat ouder worden weinig met ontwikkeling te maken heeft. Er komt alleen maar een laagje bij, meer niet. Zo geloof ik ook niet dat de wereld beter of slechter wordt, het is een eeuwige terugkeer van een wezenlijk dezelfde wereld.

Zo zou je je persoonlijke geschiedens als een grote taart kunnen voorstellen: tussen bodem en slagroom komen er alleen maar laagjes bij. Het leven als een alsmaar groeiende slagroomtaart.

Wel aardig als je ervan mag snoepen.