Ze stonden te folderen bij de uitgangen van het Centraal Station, de FNV-ers. Ik betrapte mezelf erop dat ik probeerde ze te ontlopen. Het zal wel uitleg zijn over de staking van het openbaar vervoer maandag (hoe komen al die fans in de Arena maandag?). Ik hoef daarover geen uitleg, ik begrijp het zo ook wel. Ik heb een grote hekel aan folders.

Staken en demonstreren zit niet in mij. Ik heb vroeger wel eens gedemonstreerd tegen kernwapens, maar echt prettig vond ik het niet in die massa. Bovendien vind ik dat ik niet de aangewezen persoon ben om te demonstreren. Ik heb op een partij gestemd die nu in de oppositie zit in de Tweede Kamer, die partij moet mijn stem laten horen. Het zijn de stemmers die op de regeringspartijen gestemd hebben die moeten aangeven dat zij hier niet voor gekozen hebben. Dat de oppositie demonstreert is niet echt verrassend.

Hoezeer ik ook achter de demonstraties sta, hoezeer ik ook twijfel aan dit kabinetsbeleid, er blijft bij mij een gevoel achter dat zegt dat deze regering een gevolg is van onze zo bejubelde democratie. Er zijn mensen die dit gewild hebben en als zij een meerderheid vormen dan doet deze regering uiteindelijk zijn taak. Niet dat de minderheid dan maar moet zwijgen, maar een ieder die democraat is moet uiteindelijk niet zeuren.

Of moeten we de democratie ter discussie stellen? Werkt het wel? Is het eigenlijk niet meer dan een paardenmiddel? Is democratie wel de best mogelijke staatsvorm? Zijn er niet vormen mogelijk waar we nog niet aan gedacht hebben?

Hoe democratisch is het om éénmaal in de vier jaar je stem uit te brengen op een partij en de volksvergenwoordigers vervolgens een vrijbrief te geven een regering samen te stellen die maar zijn gang gaat? In hoeverre is dit nog de wil van het volk? Of willen we helemaal niet dat het volk regeert? En wie zijn dat dan: het volk? Zijn dat die mensen die maandag in de Arena treuren om Volkszanger Nummer Eén? Of zijn het alle onderdanen van de koningin? Wie wil er nog onderdaan zijn?

Waarom gaan er zo weinig mensen nog stemmen? Is dat dan die perfecte democratie? Zijn we allen niet stiekem een beetje teleurgesteld in die democratie?

Vragen, vragen, vragen! Ik weet het ook niet. Misschien dat ik daarom niet demonstreer. Hoe kan ik nu weten of ik gelijk heb? Ik weet alleen dat ík andere keuzes zou maken, maar of ze beter zouden zijn ...? Ach, ik loop maandag gewoon naar mijn werk.