Vrijdag 17 september schreef ik dat mijn zoon en ik een schaaktoernooi gingen spelen. Voor mijn zoon was dat de eerste keer. Voor die kleintjes gaat dat allemaal heel informeel. Weliswaar horen ze ook te noteren en met de klok te spelen, maar in praktijk schrijft de helft niet op en drukken ze trouw op die klok maar ze zijn toch ruim op tijd klaar (soms gebruiken ze per persoon maar 3 minuten van de 20 minuten!). Mijn zoon won twee partijen en speelde er één remise, waarmee hij dus winnaar van zijn groepje werd. Ik ben reuze trots op hem (maar dat was ik ook geweest als hij ze alle drie verloren had hoor!). Hij zal zelf ongetwijfeld heel trots zijn als hij komende vrijdag zijn beker krijgt.

Zelf speelde ik een matig toernooi. Ik had ook weinig verwachtingen aangezien ik qua rating de underdog was. De eerste ronde werd na zeventien zetten een bloedeloze remise. Weliswaar stond ik iets beter, maar het zou nog een lange zit worden om dat om te zetten in winst. Daar was ik te moe voor, vrijdagavond is geen avond om te schaken. De tweede ronde had ik moeten verliezen. Mijn tegenstander was duidelijk niet in vorm, want het enige wat hij deed was zijn kansen verminderen en uiteindelijk bood hij nog remise aan ook, wat ik gretig aannam.

De laatste ronde zal ik niet licht vergeten. Door een fout van mijn tegenstander kon ik een winnende stelling opbouwen. Hij verdedigde scherp en ik moest veel geduld hebben. Uiteindelijk werd er afgewikkeld naar een eindspel. Dat speelde ik niet goed, ik verprutste een aantal belangrijke tempi. Gebrek aan vertrouwen aan mijn inzicht in het eindspel maakte dat ik op zet 51 in plaats van de winnende zet (51.f5!!) een zet deed die alleen maar remise opleverde. Daar kwam ik vandaag pas achter en eigenlijk was het niet moeilijk te vinden. Met drie remises werd ik toch tweede van het viertal en mocht een beker mee naar huis nemen. Mijn eerste beker overigens. Niet dat ik nooit eerder wat gewonnen heb, maar je krijgt tegenwoordig maar zelden meer bekers of medailles. Ik heb er dus dertig jaar langer over gedaan om een beker te winnen dan mijn zoon!