Politieke tegenstanders lopen de kans nooit meer iets goed te kunnen doen. Wat ze ook doen, het wordt dermate kritisch bekeken dat er altijd wel iets niet goed aan is. En als het niet iets is wat gezegd of beweerd wordt, dan is het wel een kapsel of kledingstuk dat aanleiding geeft tot spot. Zelf probeer ik zo min mogelijk iemand te kleineren met zijn naam of uiterlijk. Om het goede voorbeeld te geven aan mijn zoon, maar ook omdat ik zelf vroeger veel last heb gehad van de spot van anderen. Het ziekelijke getreiter rond het kapsel van Balkenende komt me al een tijdje mijn strot uit. Het zegt meer over diegene die de 'grappen' maakt dan over Balkenende. Maar goed, dit kabinet maakt het me soms wel moeilijk om me in te houden.

Zo verbaasde ik me gisteravond over de felicitaties van Zalm aan de Pakistaanse president Musharraf met het doden van een topterrorist. Kun je dat zo wel doen, vroeg ik me af. Je kunt toch niet iemand feliciteren omdat hij iemand heeft laten doden? Zeker niet als het iemand is als Musharraf die zelf geen schone handen heeft. Dat de Verenigde Staten die klootzak nodig heeft voor hun strijd tegen het terrorisme (zoals ze ooit Saddam Hoesein nodig hadden), wil nog niet zeggen dat de Nederlandse regering maar complimentjes moet gaan maken met het doden (lees: vermoorden) van een topterrorist? Niet dat ik medelijden heb met die terrorist, maar het doden van een mens is niet iets waar je luchtig over doet, ook al is het een terrorist, ook al deed die terrorist zelf waarschijnlijk luchtig over het doden van andere mensen. Het is misschien naief van mij, maar ik blijf uiteindelijk altijd de mens achter de misdadiger zien. Hoe is iemand zo geworden zoals hij is geworden.

Of kan Zalm gewoonweg niets meer goed doen in mijn ogen?