Het was misschien wel zijn enige verdienste als politicus: de kloof tussen regering/volksvertegenwoordiging en het publiek aan de kaak stellen. Onze democratie is verworden tot een druk op de knop wat resulteert in een volksvertegenwoordiging dat het volk niet vertegenwoordigd. Democratie is en blijft een paardemiddel.

In de kroeg pleit ik nog wel eens voor de zelfverzonnen anarchistische variant: vertegenwoordig alle kiezers en laat het percentage zetels leeg overeenkomstig het percentage dat niet gestemd heeft. Dan is de zwijgende minderheid ook vertegenwoordigd. Mochten er minder dan vijftig procent van de stemgerechtigden gaan stemmen dan kan er dus geen meerderheid meer gevormd worden in de tweede kamer, dan heb je een aardig probleem.

Maar goed: de kloof. Er was al een behoorlijke onvrede te proeven over het uitzettingsbeleid van juf Verdonk. Ook bij CDA en VVD-stemmers. Ik ben zelf lid van GroenLinks, een kritisch lid, want dat ik mijn lidmaatschap nog steeds niet opgezegd heb komt omdat ik nog geen alternatief voor mijzelf gevonden heb. Ik mis het elan van de PSP, PPR en CPN. En daar moest ik even aan denken toen ik vanochtend las over de oproep van Koole tot bestuurlijke ongehoorzaamheid. Geweldig! Zo mag ik het horen. En hoe bozer die Verhagen zich maakt, hoe meer ik me zit te verkneukelen. Heel kinderachtig van mij, maar laat mij nu ook een keer. Of Koole redelijk is, dat kan me even niet schelen. Het gaat me om de geest van de boodschap, dat je ondanks je respect voor democratie mag verzetten tegen zaken die tegen je geweten en opvattingen ingaan. Ik hoop dat de PvdA nu voet bij stuk houd, dat ze nu niet weer gaan terugkrabbelen. Hulde!