Mijn chef en ik hebben wel eens een stevig conflict gehad, maar ik heb absoluut geen hekel aan hem. Integendeel, ik vind dat ik het getroffen heb met hem. Doorgaans beschouw ik hem dan ook niet als chef, maar als een "hogere collega". Zo nu en dan gaan wij samen met de auto naar een filiaal in Rijswijk. Als we Amsterdam uit zijn gereden komt altijd zijn standaardzin: '"en wat gaan we vandaag doen in Rijswijk? Allereerst gaan we er natuurlijk een prettige dag van maken, werken kan altijd nog".

Een ander aspect aan hem is voor sommige collega's minder eenvoudig. Illustratief is het onderzoekje dat jaren geleden eens gedaan werd naar de werkwijze op onze afdeling. De conclusie laat zich als volgt samenvatten: het is er een complete chaos, maar laat het vooral zo, het werkt. Ik durf te wedden dat mijn chef daar heimelijk trots op is. De chaos is alleen maar uiterlijk, achter die chaos zit een structuur. In de tijd van dat onderzoek werkte de afdeling als een tierelier. In piektijden waren er wel eens achterstanden, maar dramatisch werd het nooit. Toen de blindenbibliotheekwereld begon de reorganiseren werd het pas een echte chaos. Mijn chef zag een goed lopende afdeling helemaal vastlopen. Ik kan me nog herinneren dat ik op een ochtend geen werk meer had te doen en de krant zat te lezen terwijl ik wist dat er een enorme achterstand was. Wat ik ook deed of riep het werk kwam maar niet op mijn bureau of op die van mijn collega's. Je weet dan dat er heel veel visueel gehandicapte scholieren en studenten zitten te wachten op hun aangepaste boeken, maar door slecht beleid was het pas echt een chaos geworden.

Die tijden zijn gelukkig voorbij. Mijn chef heeft zijn gestructureerde chaos weer stevig in handen en op mijn afdeling loopt alles weer op rolletjes. Maar het zit er dik in dat er straks weer een reorganisatie komt. Bang voor mijn baan hoef ik niet te zijn, maar ik vrees dat er weer veel kapot gemaakt gaat worden. Vanaf augustus – wanneer scholieren en studenten hun boekenlijsten gaan inleveren – wordt het weer heel druk. Dan komt er ook weer een nieuw administratiesysteem en wellicht is dan het nieuwe xml-produktiesysteem klaar. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar krijgen, maar dit gebeurt altijd in de piekperiode. Het wordt vast weer een leuke tijd.

En wat ga ik vandaag doen? Allereerst ga ik er een prettige dag van maken, me zorgen maken kan altijd nog. Doet u dat vooral ook!