De film The Return is een zeer indrukwekkende film. De vader van twee broers komt op een dag na twaalf jaar weer thuis en neemt ze mee op reis. Hun vader ontpopt zich als een zeer zwijgzame en stoere man. Hij vertelt niets, geeft bijna alleen maar barse opdrachten.

De jongste zoon komt in opstand, begint zijn vader te haten en zou hem wel kunnen vermoorden. Waarom komt vader ineens terug? Waar is hij geweest? Waarom doet hij zo naar tegen hun?

De oudste zoon is onder de indruk van zijn vader. Terwijl zijn jongere broer alleen maar wil vissen probeert hij van zijn vader te leren.

De reis voert uiteindelijk naar een verlaten eiland. Daar vindt de verrassende ontknoping plaats.

Indrukwekkend is de film in de eerste plaats door het ongelofelijke acteerspel van de twee jongens. Prachtig zijn de beelden van de personages in het landschap, het landschap is wellicht zelf een personage. De leegte overheerst.

Indrukwekkend is de film ook door het verhaal. De vrouw die rechtsachter van mij in de bioscoopzaal zat en naar haar buurvrouw fluisterde "wat een rotfilm" had het duidelijk niet begrepen.

The Return is een verhaal over het raadsel leven. We zijn verwekt en op de wereld geworpen zonder te weten wat we hier doen. Het leven zelf blijft zwijgen en blijft een mysterie. Sommigen gaan vissen (de verwijzing naar het Nieuwe Testament kan nauwelijks toeval zijn), anderen proberen te leren van het leven.

De film zal mij nog wel een tijd bijblijven.