Ik ben geen taalwonder. Mijn stukjes alhier zullen niet opvallen door taalschoonheid. Integendeel, menigeen zal struikelen over de spelfouten. Mijn excuses voor het ongemak. Geloof me, ik doe mijn best om de spelfouten te voorkomen, maar ze zijn me steeds te slim af. U mag me er altijd op wijzen, ik heb daar geen moeite mee.

Iets anders is spreektaal. Taal is in eerste instantie een vorm van communicatie. Tijdens het spreken verspreken we ons wel eens. We gebruiken een verkeerde uitdrukking, maken slechte zinnen enz. Heel normaal in de wandelgang. Er zijn mensen die er genoegen in scheppen om anderen daar fijntjes op te wijzen. Ik heb daar een godsgruwelijke hekel aan. Ik zie de zin daar niet van, ik zie daarin alleen maar ongeïnteresseerdheid in wat je zegt ten koste van hoe je het zegt.

Maar de laatste tijd vraag ik me wel eens af of bepaalde woorden, uitdrukkingen, zinsneden eigenlijk wel goed zijn. Zinnen als de computer opstarten, het document uitprinten. Is dat nou goed of fout? Wat is er mis met de computer starten? Een auto start je toch ook niet op? Is de Nederlandse taal aan het veranderen als het gaat om het plakken van in-, op-, uit- voor woorden?

Verontrust werd ik een beetje toen mijn zoontje van 7 in een baldadig ogenblik zei: lekker het ijsje afzuigen. Pardon? Het is aflikken en opzuigen mijn zoon! Wat ze al niet opvangen op het schoolplein.