U zult er wel niet van wakker liggen, maar ik vind het schandalig. Ze doen 't volgens mij om mij te pesten. Ze weten dat ik geregeld kom. Eigenlijk moet ik ze straffen door altijd naar de concurent te gaan in de toekomst. Maar zij zullen daar ook niet wakker van liggen.

Ik ging naar mijn vertrouwde boekhandel in de middagpauze. Ik had even behoefte aan de geruststellende aanwezigheid van boeken. Ik loop als altijd naar de verdieping waar ik altijd naartoe ga en ik loop naar de kasten om te kijken of er wat nieuws is. Ik kijk en denk: hier klopt iets niet. Ben ik op de goede afdeling? Verward kijk ik rond. Het zal toch niet ... Ja hoor! Het is weer zo ver. Men heeft in hun oneindige wijsheid besloten dat de afdelingen weer eens verhuisd moeten worden. Sta ik zomaar voor de kast psychologie waar vroeger filosofie stond! Dat ze me dat aandoen! Psychologie! Stel je voor dat ze besloten hadden Economie daar neer te zetten!! Was ik zomaar naar ... nee, dit is te erg!!! Dit kan ik u niet aandoen. Mijn oprechte verontschuldigingen.

Het was even zoeken, maar ik heb ze gevonden hoor! 't Was een hele opluchting. Bijna had ik om mezelf te troosten een boek gekocht.

Nee heus, het gaat wel weer hoor. Ik ben nog wat nerveus, maar dat gaat wel weer over. Ik wen er wel weer aan. Ik begrijp alleen niet dat ze je niet even waarschuwen!