Gisteravond was het weer zo ver. Ik was met het achttal van de schaakclub waarin ik meespeel (Oud Zuylen 4) naar Amersfoort om daar tegen Amersfoort 4 te spelen. Het zou een spannende avond moeten worden, want Amersfoort 4 had verrassend gewonnen van beoogd kampioen van de poule: Hoogland 1. En het werd een spannende avond. Pas in de laatste minuten, bij een stand van 3½-3½, viel de beslissing. De partij was remise, maar de Amersfoorder bezweek schijnbaar onder de spanning van de tijdsdruk en greep mis. Mijn teamgenoot maakte het keurig af.

Maar ik had weer zo'n tegenstander. Vriendelijk, dat wel, maar van een soort etiquette aan het bord nauwelijks benul. Het bleef binnen de marges van het betamelijke – ik heb wel eens erger meegemaakt – maar juist dat maakte het moeilijk, ik kon er net niet iets van zeggen. Wippen op de stoel en daarbij de tafel vasthouden zodat de tafel steeds een beetje bewoog. Als ik aan zet was soms even zachtjes met de vingers naast het bord trommelen. Snuiven, zuchten enz. enz. allemaal lastig als je je concentratie probeert te vinden en vast te houden. Ik ben maar veel gaan wandelen als ik niet aan zet was. Verder probeerde ik nog onverstoorbaarder te doen als hij onrustiger werd, alsof we ook buiten het bord een wedstrijdje deden. Op het bord ondertussen ging alles in mijn voordeel, dar hoefde ik me geen zorgen over te maken. Waarom hij veertig minuten over een zet nadacht was me een raadsel, maar misschien was dat ook een poging om mij uit mijn evenwicht te krijgen.

Ik heb de hele avond beter gestaan maar mijn tegenstander bleef actief spelen. Ook ik kwam in een matige tijdnood voor de veertigste zet. En juist in mijn veertigste zet, terwijl de laatste minuut aan het wegtikken was, bood hij remise aan. Een remise-aanbod moet je overwegen, soms even overleggen met je teamleider, afhankelijk van de tussenstand. Daar had ik geen tijd voor. Het is regelementair toegestaan, maar zeer onsportief om op zo'n moment een remiseaanbod te doen. Ik kookte van binnen, maar bleef uiterlijk zo kalm mogelijk. Natuurlijk speelde ik stoïcijns verder, zonder verder commentaar, zijn remiseaanbod kwam eerder uit zwakte. Uiteindelijk deelden we het punt wel, maar we hebben elkaar niet meer gesproken na de partij.