Afgelopen zondagmiddag werd het schoolschaakkampioenschap van de stad Utrecht gehouden. Het werd voor het eerst georganiseerd door mijn schaakcluppie Oud Zuylen en schaakclub Moira-Domtoren waar mijn zoon schaakles heeft. De school van mijn zoon deed mee met twee teams. Mijn zoon speelde samen met zijn vriendje aan de eerste twee borden van De Brug 1.

Er waren veertig viertallen, dus er liepen zeker honderdzestig lagere school kinderen rond in de speelzaal. Tel daarbij de teamleiders, ouders, broertjes, zusjes enz. op en u begrijpt dat het een drukke middag was. Gelukkig was het goed en duidelijk georganiseerd zodat het niet uit de hand liep en het nauwelijks later werd dan gepland. Petje af voor de organisatoren.

Ik nam algauw het teamleiderschap van De Brug 1 op mijn schouders, om te voorkomen dat de vader die het allemaal voor De Brug had geregeld niet steeds heen en weer moest rennen tussen de twee teams. Alhoewel ik vooraf bang was geweest gillend gek te worden van de chaos van honderdzestig kinderen heb ik met volle teugen genoten. Mooi om te zien hoe die kinderen genieten van een spelletje schaak. Zodra ze allemaal weer achter dat bord zitten daalt er een relatieve rust over de zaal. Alleen tussen de zeven rondes door was het rumoerig en druk.

De Brug 1 deed mee voor het plezier. De eerste twee borden zitten allebei op schaakles dus daar werden de punten binnen gehaald (4 uit 7 en 4½ en 7). Bord 3 en 4 wisten hoe de stukken moesten gaan, maar van enig inzicht was verder geen sprake, laat staan dat ze wisten hoe ze mat konden zetten. Toch zaten ze fanatiek en vol overgave aan het bord. Trots waren ze wanneer hun tegenstander hun overgebleven koning per ongeluk pat zette (en dus remise).

Het hoogtepunt van de dag was voor mij de laatste ronde. J. – die vooraf nog had gevraagd hoe de loper moest gaan – pakte de dame en zette hem quasi nonchalant op de achterste rij. Zijn tegenstander zakte ineen van ellende: mat. We moesten het J. wel even uitleggen dat hij gewonnen had, het ging een beetje per ongeluk. Maar trots dat hij was! Zelden iemand zo zien stralen na een schaakpartij!

De Brug 1 eindige op plek 23 (een gedeelde vijfde plaats, als ik het me goed herinner) en de Brug 2 eindigde op plaats 32. De echte winst zat natuurlijk in het enthousiasme van de kinderen voor het spelletje schaak.