Meestal ben ik al op voordat de krant door de bus valt. Vanochtend kon ik niet uit bed komen en dus wist ik dat het tijd werd om op te staan toen ik de krant door de bus hoorde ploffen. Ploffen? Ik had me afgevraagd of de krant vandaag anders zou klinken. Zou Trouw anders klinken nu het op tabloid-formaat uitkomt?

Ik was nog te slaperig om het geluid goed mee te krijgen, maar ik vond het wel spannend om te zien hoe de krant er in het vervolg uit zou gaan zien. Natuurlijk is tabloid handzamer, praktischer, maar zo'n grote krant heeft meer uitstraling. Wellicht heb ik dat vooroordeel opgedaan door de Engelse pulp en de proletarische Metro en Spits.

Daarnaast is het misschien wel een voorschot op de nostalgie die komen gaat. Ik herinner me die keer dat mijn zoontje geagiteert de kamer binnenkwam met een grote zwarte schijf: 'papa, papa, kijk wat een grote cd!' En dan kijk je naar die grote zwarte schijf en dan kan ik me niet ontrekken aan het gevoel dat het misschien onhandiger was maar wel mooier.

Nee, nee, het erge is natuurlijk dat ik in de trein niet meer door het formaat kan laten zien dat ik tenminste nog een echte krant lees in plaats van die gratis troep. Geen reden om me op een andere krant te abonneren (dan zou ik pas door de mand vallen).

Nee, mooier vind ik de krant niet geworden. De artikelen komen wel beter tot hun recht. Ik lees de krant anders. Een artikel dat gisteren nog een fragment van een bladzijde was, is nu ineens de hele bladzijde waardoor het meer belang uitstraalt en waardoor je het sneller leest. Wat dat betreft heb ik het gevoel een totaal andere krant te hebben.

Zo nu en dan koop ik wel een NRC. Lekker harkerig, degelijk en ouderwets. En om mijn vouwtechnieken in de trein te blijven trainen.