Het verbaast mij nog steeds. Er zijn mensen die niet tegen stilte kunnen. En niet alleen stilte: rust maakt ze eveneens zenuwachtig. Er moet altijd dynamiek zijn, beweging, ontwikkeling, geluid (liefst popmuziek). Deze mensen dragen dan ook vaak sportieve kleding, hun hele imago is erop gericht om een vlotte, sportieve indruk te maken.

Ik heb dat niet. Thuis heb ik vaak geen muziek op staan, al moet ik zeggen dat stilte niet per se afwezigheid van geluid is. Stilte is voor mij verbonden met rust, niet voortdurend uitgedaagd worden. Rusten is voor mij die mentale dynamische heksenketel in mijn hoofd tot stilstand brengen. Daarbij hoeft het niet stil te zijn, maar de geluiden die er zijn moeten de ruimte hebben. Soms is het ook heerlijk om na verloop van tijd pas muziek op te zetten, zodat de muziek de kans krijgt om in die stilte te kunnen spreken. Dan kun je het aandacht geven en met die aandacht wordt geluid pas muziek.