Maar wat bedoel je dan met je opmerking dat je een langzame lezer bent?

Wel laat ik het illustreren met een voorbeeld. Vanochtend pakte ik het boek Aquino van Anthony Kenny weer eens uit de kast. Het is een monografie over de Middeleeuwse filosoof/theoloog Thomas van Aquino in de serie Kopstukken filosofie van uitgeverij Lemniscaat. Op bladzijde 9 lees ik het volgende: Op vijfjarige leeftijd werd Thomas door zijn vader naar de bekende benedictijner abdij van Monte Cassino gestuurd (...). Als ik dat gelezen heb kan ik vervolgens de rest van de treinreis naar Amsterdam dagdromen over hoe dat dan zou zijn. Als vijfjarige, een kleuter nog, weggebracht worden naar een klooster. Geen vader en moeder meer die voor je zorgen. Geen broers en zusters meer (Thomas kwam uit een rijk gezin overigens). En hoe zou dat zijn om als vader je zoon naar een klooster te brengen? Kan ik me nog wel verplaatsen in een wereld waarin dat schijnbaar normaal was? Was het vijfjarig-zijn en het vader-zijn anders in die tijd?

Dit soort vragen komen in mij op en voordat ik het weet moet ik alweer uitstappen uit de trein. Dan heb ik dus ongeveer één bladzijde gelezen. Dat is wat ik bedoel met langzaam lezen.