Stonden ze ook bij u thuis in de kast? Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog in zoveel delen?

Mijn ouders waren geen boekenliefhebbers. Ze lazen wel, maar boeken werden niet gekocht. Je leest ze maar één keer en dan staan ze maar in de kast, dat is zonde.

Mijn moeder was nog wel enigszins literair. Toen ik op de middelbare school zat wilde ze lezen wat ik ook las. In mijn studietijd leende ze geregeld boeken van mij en las ze ook daadwerkelijk, al deed ze er soms maanden over.

Mijn vader las damesromans. Ik heb nooit begrepen waarom, maar hij las ze, avond aan avond, kettingrokend op de bank, als er niks op televisie was. Voor hem was Konsalik al iets uitzonderlijks.

Maar zo nu en dan had hij een echt boek op schoot. Dat was een onwennig gezicht: mijn vader die probeerde een omvangrijk boek te lezen. Dan was er een deel Lou de Jong binnengekomen. Ooit zal hij wel een keer in een onbewaakt ogenblik ingetekend hebben op alle delen en elke keer als De Jong een deel afhad moest mijn moeder naar het postkantoor, want dan was er een pakketje. Mijn vader nam zich dan weer voor om het nieuwe deel te lezen, want je hebt per slot van rekening voor betaald nietwaar? Of hij echt alle boeken van a tot z gelezen heeft, ik betwijfel het, maar hij zegt van wel. Ik ben als tiener een keer in deel 1 begonnen, maar ik gaf het snel op. Ik was nog te jong.

In mijn studietijd had ik een vriend die er prat op ging de hele Lou de Jong gelezen te hebben. Hij vond het zo geweldig, dat hij zelfs een tweede keer aan begonnen was. Hij was er zo enthousiast over, dat het mijzelf nog steeds verbaast dat ik niet een tweede poging gewaagd heb. (Over die vriend moet ik nog eens vertellen)

Ik zal de boeken van De Jong ooit wel erven. Misschien dat ik het dan nog eens zal proberen.