Het is heel moeilijk, zoniet onmogelijk, om na te voelen hoe een middeleeuwer tegen de wereld aan keek. Dat realiseerde ik me gisteren ineens weer bij het lezen over Aquino. Bijna alles wat ik op school geleerd heb zou ik overboord moeten zetten. Scheikunde? Een middeleeuwer die voor geleerd doorging dacht doorgaans nog dat iets bestond uit een bepaalde combinatie van water, lucht, aarde en vuur.

De Nederlandse regering beleeft een crisis. Voor de oppositie in Kirgizië zijn het spannende tijden. De vogels kwetteren: zij maken zich op om nesten te bouwen, eten te zoeken, voor het nageslacht zorgen. Zij maken zich niet druk over democratie. Soms benijd ik ze.

Manguel citeert een mooi gedicht uit De Verhalen van Ise:

Is dat niet de maan?
En is de lente niet dezelfde
Lente als die van vroeger?
Mijn lichaam is hetzelfde lichaam
Toch lijkt alles anders.