Het blijft toch iets aparts, een rijexamen. De spanning de dagen vooraf, ik had er ontzettend veel last van. Wat gebeurt er toch allemaal in je lijf als je zo gespannen bent? Soms ben ik dan chagrijnig niet dóór de spanning, maar ómdat ik gespannen ben. Het is toch helemaal niet nodig? Ik wilde bijna dat examen halen om maar van dat gevoel af te zijn.

Ik heb best ontspannen gereden en ik had een hele aardige en prettige examinator, daar lag het niet aan. Het was gezellig. Dat ik toch niet geslaagd ben kwam door een aantal punten, waaronder het ver vooruit kijken, het blijk geven van verkeersinzicht enz. Natuurlijk ben ik teleurgesteld, maar die man moet ook zijn werk goed doen en niet iemand de jungle insturen als hij vindt dat degene die naast hem zit te rijden daar nog niet aan toe is. Wat dat betreft heb ik er vrede mee. Vanmiddag het volgende examen maar gaan regelen.