Op de avond van Dodenherdenking bevond ik mij in een zwembad. Nou ja, niet in een zwembad, maar in het Aqua Dome van het Heijderbos, Centerparcs. Ik moet toegeven dat ik even helemaal weg was totdat ik de omroeper hoorde. Boven het lawaai van het zwembad probeerde hij mede te delen dat het acht uur was en of iedereen een minuut stilte in acht wilde nemen in verband met Dodenherdenking. Ik stond op mijn zoontje te wachten die elk moment het einde van de wildwaterbaan kon bereiken en ik vroeg me af of nu de wildwaterbaan stop gezet zou worden. Maar er veranderde niets. Iedereen ging gewoon door met zijn pret alsof er niets aan de hand was. In gedachten zag ik soldaten sneuvelen voor de vrijheid van mijn zoon om met veel genoegen naar beneden te worden voortgestuwd door het water. Aan mijn surrealistische verwondering kwam een einde toen dezelfde omroeper met dezelfde ernst iedereen bedankte voor de medewerking.