Er is een tijd geweest dat ik 's avonds de lichten uit deed en de radio aan. Dan liet ik liggend op bed in het duister de wereld binnen komen. Tussen alle ruis zocht ik naar stemmen uit de wereld. De prachtigste programma's kwamen binnen, al viel ik helaas vaak tijdens zo'n programma in slaap.

Ik herinner me een nacht dat ik meereed op een ambulance in Amsterdam. Gedurende een aantal uren luisterde ik naar de belevenissen van het ambulancepersoneel. Indruk maakte op mij het fragment dat ze een verwaarloosd pand binnen gingen om er een jongen van een jaar of achttien te vinden die dood lag in zijn kleine kamertje. Overdosis. Het is meer dan tien jaar geleden, maar ik sta als het ware nog steeds bij die jongen in die kamer.