Toen S. nog een baby was kon hij maar moeilijk inslapen. Hij sliep altijd wel goed in als ik met hem in een draagzak door de kamer liep. Vele kilometers heb ik afgelegd en daarbij vele pagina's gelezen.

De geschiedenis lijkt zich te herhalen met M. M. kan alleen nog niet in een draagzak, maar ligt bij voorkeur met zijn buik op mijn arm, zijn hoofdje bij mijn elleboog en zijn armpjes en beentjes ontspannen hangend langs mijn arm. Ondertussen lees ik dan in Basho De smalle weg naar het verre noorden. Zo maken M. en ik een mooie reis:

De dichte wolken van het regenseizoen waren al wat opgetrokken en het eiland Magaki lag vlakbij, onder het bleke licht van de maan. Vissersbootjes kwamen dichterbij geroeid, en toen ik de stemmen hoorde van vissers die hun vangst verdeelden, begreep ik de gevoelens van de dichter die geschreven had: 'getrokken door een touw; aangrijpend', en voelde mij diep geroerd.

Matsuo Basho De smalle weg naar het verre noorden, 32