Vandaag is M. alweer een maand oud. Wat gaat dat snel! Het gaat goed met M. Mijn oudste zoon omschreef hem gisteren: 'hij heeft een rond koppie met twee grote kijkende ogen'. M. kijkt vanaf zijn geboorte al intens om zich heen. Hij reageert op beweging en licht, lacht naar ons of zet een flinke keel op bij honger, maagkrampen en ander ongemak. Daarbij is hij erg sterk, we hebben met verbazing gezien hoe zich al van rug naar buik omdraait.

Zo'n kleintje in huis is behalve leuk ook erg vermoeiend. M. wil in ieder geval nog 's nachts een voeding. Gelukkig komt hij nu redelijk goed in slaap na zo'n voeding. We moeten M. ook leren kennen en dat is soms best lastig. Wat wil een baby zeggen met huilen? Honger? Kramp? Vieze luier? Het is in het begin nog zoeken allemaal, maar het gaat steeds beter.

Gisteravond viel hij bij mij in slaap op schoot, dat is het mooiste wat er is met zo'n kleintje. Zo'n weerloos klein leven, daar kan ik eindeloos naar kijken. Verliefd worden op je eigen kind.