Onder 414 schreef ik 'wordt vervolgd'. Ik schreef over mijn eerste studiejaren op kamers in Bosch en Duin. Het is er niet meer van gekomen om dat verhaal te vervolgen, al ben ik er in mijn hoofd zo nu en dan mee bezig. Het verhaal begon ook behoorlijk onevenwichtig lang te worden.

Bij het doorlezen voelde ik de behoefte om de tekst nog te redigeren, grote stukken zijn duidelijk te gehaast geschreven (zoals zoveel op deze weblog). Voorlopig laat ik het nog zo.

Wanneer ik met deel 2 begin is ook een verrassing voor mij. Als ik iets van deze weblog geleerd heb, dan is het wel dat je typende vingers soms met je aan de haal gaan. Schrijvers beweren wel eens dat een boek zichzelf schrijft. Voor mijn weblog is dat vaak niet anders.