Afgelopen vrijdag was ik jarig en ben ik achtendertig geworden. Het was erg onwennig om op een bijna zomerse dag jarig te zijn. Dat hoort niet: mijn verjaardaag hoort gepaard te gaan met storm en regen. Vroeger was het bezoeken van mijn kinderfeestje altijd afzien voor de bezoeker, ze moesten door weer en wind.

Ik geloof dat ik mijn verjaardag sinds mijn dertigste verjaardag niet meer actief vier. Geen feesten en geen uitgebreid uitnodigingsbeleid. Het huis is te klein en mijn hoofd te vol. Vrienden en familie zijn welkom, maar ik organiseer het niet meer zelf. Mijn ouders komen altijd, een enkele vriend komt trouw, maar verder geef ik de voorkeur aan mijn gezin. Toen S. nog klein was zijn we wel eens op mijn verjaardag in de auto gestapt en naar de Efteling gereden.

Toch ben ik weer verwend met cadeautjes. Nou ja, cadeautjes? Misschien herinnert u zich nog dat ik over dit boek schreef? Wel, ik hoef niet meer te wachten op de paperback! Daarnaast kreeg ik het prachtige Austerlitz van Sebald, een boek om in je kast te hebben. Om S. voor te lezen het boek Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is, een kinderboek met heel veel poëzie. En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, kreeg ik ook nog een cd met muziek van de tenorsaxofonist Stanley Turrentine, muziek die wij erg mooi vinden. Wat zeg ik: vreselijk verwend, want dit was nog niet alles...!

Maar veel belangrijker en mooier dan mijn verjaardag: gisteren is M. gedoopt in een prachtige kerkdienst.