Dan ben ik een beetje aan het surfen op internet en dan stuit ik ineens op deze foto. Eerst wilde ik meteen doorklikken, maar die brug riep toch wel een vaag gevoel van herkenning op. En die gebouwen op de achtergrond ... en het water op de voorgrond! Ineens zag ik het het: die brug staat bij mijn oude lagere school! Tegenwoordig heeft het gebouw (niet zichtbaar op de foto, maar aan de rechterkant) een andere functie, maar het zal er ongetwijfeld nog wel staan. Ik herinner me dat ik nog in de vaart gespeeld heb toen het in de winter helemaal vol lag met sneeuw, dan kon je zo naar het weiland aan de overkant lopen. Of we stonden in het voorjaar langs de kant als er met het voetballen weer eens een bal in het water terecht gekomen was! We mochten, als ik het me goed herinner, niet op die brug spelen, maar het was natuurlijk maar al te leuk om daar met de fiets overheen te crossen.

Na de vindplaats van dit plaatje bij favorieten gezet te hebben, surfde ik nog wat verder. Alsof de duvel ermee speelde kwam ik zomaar hier terecht: het orgel waar ik mijn hele jeugd urenlang op gestudeerd heb. Links op de foto ziet u nog net een organist zitten, daar is de speeltafel. O, wat zou ik toch nog eens Toccata en Fuga in d BWV 565 op dat instrument willen spelen, dat speelde ik in die tijd bijna dagelijks! Zucht.