Webloggen heeft een verslavend aspect. Niet alleen neem ik de vraag zit er een log in? mee de dag in, ook het op gezette tijden loeren naar eventuele reacties en bezoekersaantallen kan dwangmatige vormen aannemen.

Wanneer ik dat dwangmatige bij mezelf bespeur dan heb ik de neiging om er helemaal mee te stoppen. Na enkele dagen zakt die ergenis weer en voordat ik het weet vormen er zich weer allerlei ideeën in mijn hoofd.

De afgelopen dagen zat ik er zeer dicht tegenaan om het webloggen aan de wilgen te hangen. Ik moet echter toegeven dat ik wel zeer gehecht ben geraakt aan deze manier van communiceren. Ik vind schrijven boeiend en daarnaast is het webloggen voor mij een mooie kapstok om bezig te blijven met het maken van lay-outs.

Nou ja, ik wil maar zeggen: u bent dus nog niet van me af.