Ik ben geen academisch geschoold filosoof. Ik ben zelfs geen kenner, hooguit een liefhebber. Ik ben niet in staat om doorwrochte verhalen te houden over een filosoof of een filosofie. Doorgaans spreek ik met enige schroom over filosofie, omdat ik me er altijd bewust van ben dat ik wellicht onzin spreek.

De filosofische boeken die ik lees begrijp ik vaak niet volledig. Ik lees Sferen van Peter Sloterdijk met veel plezier, maar vraag me niet waar het over gaat. Althans, niet alles ontgaat mij, maar wel veel. Zoals het menigmaal gaat met een gedicht: het kan prachtig zijn, maar onmogelijk om aan te geven wat er nu zo mooi is. Zo lees ik filosofie alsof het een literaire vorm is, een literaire vorm die een andere concentratie vraagt dan het lezen van een roman. Ik moet bekennen dat het lezen van een filosofische tekst mij meer boeit en voldoening geeft dan het lezen van een roman.