Daar heb ik helemaal niets mee: boekenweek. Ik zie het meer als een soort bedrijfsfeestje of zo'n actie van de kruidenier: dolle dwaze dagen of aanverwante nonsens. Of dat je stikkertjes mag plakken om korting op een product te krijgen alsof we een stelletje kleuters zijn.

Dit jaar heeft de boekenweek het thema literatuur en muziek en als er iets is waarover de gemiddelde schrijver de grootste onzin uit kan kramen dan is het wel muziek. Volgens mij zijn de uitzonderingen op één hand te tellen. Voor schrijvers is muziek een middel, geen doel. Mijn ervaring is dat literaire schrijvers niet noemenswaardig verstandigere dingen kunnen vertellen over muziek dan iemand uit een willekeurige andere beroepsgroep.

Het is sowieso een probleem dat kleeft aan de literaire wereld. Gezien de mate waarin auteurs op televisie verschijnen in allerlei praatprogramma's en panneltjes, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat schrijvers worden geacht overal verstand van te hebben. Schrijf een boek, verkoop het liefst heel veel en je mag je profileren als een belezen en wijs mens op de kijkbuis. Verkoopcijfers verzekert en daar is het de boekenweek werkelijk om te doen.