Het werkte altijd uitstekend: De Lijst. Kwam ik in een krant, tijdschrift, weblog of waar dan ook een bespreking van een cd of boek tegen die mijn nieuwsgierigheid wekte, dan kwam dat boek of die cd op De Lijst. Met die lijst ging ik dan zo nu en dan achter de pc zitten en dan zocht ik de boeken op in de catalogus van de openbare bibliotheek (men kan online de catalogus van de openbare bibliotheek in Utrecht raadplegen). Als het boek aanwezig was dan kwam het op een andere plaats in de lijst, zodat bij een volgend bezoek aan de openbare bibliotheek het boek snel en eenvoudig te vinden was.

Zo kwam ik wel eens met stapels boeken en cd's thuis. Ik las de boeken vaak niet van kaft tot kaft, maar proefde eerst of ze inderdaad voor mij de moeite waard waren. Een voorbeeld hiervan is Demonen van de middag van Andrew Solomon waar ik 13 augustus 2005 een kort stuk over schreef. Zo heb ik in vele boeken gelezen en het heeft me vele onnodige aankopen bespaard.

Maar De Lijst raakte in vergetelheid. Door de geboorte van mijn tweede zoon zijn er geheel andere prioriteiten dan boeken en cd's. De Lijst is al heel lang niet bijgewerkt en eigenlijk was ik hem vergeten, totdat ik onlangs op de ramsj-afdeling van boekhandel Scheltema rondneusde. Ik zag een boek liggen en ik dacht: die titel en naam ken ik ergens van, maar waarvan? Thuis zocht ik op de pc De Lijst op en ja, pontificaal bovenaan (en daaronder Solomon, nog steeds niet gewist): Kay Redfield Jamison De nacht is nabij. Naar een beter begrip van het verschijnsel zelfmoord.

Hoe en waarom dat boek op De Lijst is gekomen, dat weet ik niet meer. Wellicht heb ik ooit een lovende recensie gelezen. Of louter omdat het onderwerp mij aanspreekt. Niet omdat ik zelfmoord zou overwegen, niet omdat ik in mijn directe omgeving een geval van zelfmoord heb meegemaakt, maar wel omdat ik ooit dat prachtige boek over zelfmoord in de letteren, De Laatste Deur, van Jeroen Brouwers heb gelezen.

Ik heb het boek uiteindelijk (een paar euro's slechts, een schande!) aangeschaft. En terwijl de trein door het landschap raast, lees ik over één van de laatste wanhoopsdaden die een mens kan verrichten: het beëindigen van zichzelf.