Ergens in januari postte iemand een bericht dat ieder ontwikkeld mens een vijftiental schrijvers ontdekt wier werk hem het meest aanspreekt. Het is beter deze hoogstpersoonlijke voorkeur van boeken veelvuldig te herlezen dan te speuren naar andere auteurs die je iets te bieden zouden hebben. Na mijn ergernis over dat ontwikkeld mens terzijde te hebben geschoven, vroeg ik me af of ik wel vijftien auteurs zou kunnen noemen. Er kwamen wel enkele namen boven drijven, maar meestal waren dat liefdes uit een ver verleden. Dat was de tijd van de hang naar compleetheid: als ik enthousiast was over een auteur, wilde ik ook alles lezen. Het was ook de tijd van de misvatting, dat ik een auteur pas zou kunnen beoordelen en begrijpen, wanneer ik zijn complete oeuvre zou hebben gelezen. Onzin natuurlijk.

Ik kwam er niet uit. Afgezien van Nietzsche kon ik niet overtuigend namen verzinnen die ik nu nog tot die vijftien zou willen rekenen. Dat ik weinig fictie lees momenteel, speelt daarbij natuurlijk een rol. Verder ben ik meer een projectmatige lezer. Er zijn vooral onderwerpen die me boeien en daar lees ik omheen. Ogenschijnlijk lijkt mijn keuze aan boeken weinig coherent, maar op de achtergrond blijkt het toch altijd weer te passen in de Grote Puzzel.

Ik was het bovenstaande alweer vergeten, totdat ik onlangs in de boekhandel Taoïsme. De weg om niet te volgen van Patricia de Martelaere zag staan. Zonder aarzelen kocht ik het boek. Toen ik de boekhandel verliet, bedacht ik me ineens, dat zo'n spontane aankoop wel iets zegt over mij en de auteur. Schijnbaar is De Martelaere zo'n schrijfster die ik zonder aarzelen wil lezen. Vooral haar essays, haar fictie vind ik minder overtuigend. Misschien is het voor mij een criterium om erachter te komen wie ik tot die eventuele vijftien auteurs zou kunnen rekenen.

En nu ben ik ineens zo nieuwsgierig, waarde lezer, of u ook zo'n auteur zou kunnen noemen, zo'n naam waarvan u zonder verder na te denken het (nieuwe) boek koopt. Wilt u een tipje van de sluiter oplichten?