Toen ik het onderstaande gedicht las, moest ik denken aan de afbeelding boven aan deze website.

NOTITIE

In alle vroegte doodstil opstaan
om nog eens het eerste licht te zien.
Wassen, oude kleren aan. Koffie
en dan leven voor het open raam.

De meeuwen draaien om wat brood.
De kinderen slapen nog aan later jaren.
De duif zit dagelijks in de dakgoot.
De wolken lijken werkelijk te varen.

Terwijl ik het zit op te schrijven,
geen andere vraag zie dan het kijken,
komt er traag beweging in het huis.
Nooit wil het bij kijken blijven.

Bernard Dewulf Blauwziek, 11

De afbeelding is overigens een still uit de film Nostalghia van Andrej Tarkovski. De associatie tussen het gedicht en de afbeelding is natuurlijk niet letterlijk. Het klopt ook niet, dat komt omdat ik de film maar al te goed ken en weet dat de situatie in de film niet overeenkomt met het gedicht. Toch, geïsoleerd tot stilstand gebracht, wil het beeld zich vastknopen aan het gedicht, ergens in mijn hoofd.