Na de moord op Pim Fortuyn en Theo van Gogh zou Nederland zijn identiteit kwijt zijn. Nederland, het land van tolerantie, verdraagzaamheid, het vrije denken, maar ook euthenasie, abortus, soft drugs, zou in verwarring zijn en niet meer weten waar het voor staat.

Nou, denk ik dan, dat Nederland is maar een Nederland van een beperkt aantal Nederlanders. De meerderheid weet nog steeds heel goed waar wij in de eerste plaats voor staan: centjes tellen, dát is waar Nederland goed in is en dat blijkt maar weer uit de afgelopen weken. Komende woensdag zal de gemiddelde Nederlander weer gaan stemmen, de inhoud van zijn bankrekening indachtig.

Ook wordt er beweerd dat we weer op zoek zijn naar onze identiteit. Nederlanders lezen weer boeken over hun eigen geschiedenis en willen weer weten wat hun roots zijn. Ook dat lijkt me schromelijk overdreven. Ten eerste hebben de meeste Nederlanders geen idee wat die verloren identiteit inhield, als er al sprake was van een duidelijke identiteit. Ten tweede geloof ik helemaal niet dat er zoveel Nederlanders op zoek zijn en massaal geschiedenisboeken gaan lezen. De gemiddelde Nederlander ligt eerder wakker van de prijs van een kroket uit de muur en vergelijkt de reclamefolders van de verschillende supermarkten.