Heeft u wel eens last van orewoet? Orewoet? Ja, orewoet. De DBNL omschrijft het als de toestand van verrukking, de geestvervoering, waarin de dichteres Hadewych en andere mystieken verkeerden als gevolg van de hemelse 'minne'. Frits van Oostrom schrijft erover in Stemmen op schrfit. Het middelnederlandse woord is lastig te vertalen, het heeft eigenlijk geen modern equivalent. Ik vind het een prachtig woord. Je kunt er een soos, een boot naar noemen of een stichting gewijd aan onderzoek naar het verband tussen taal en bewustzijn, maar hoe het nu precies voelt, daarvoor moeten we misschien terug naar de Middeleeuwen en dan moeten we eerst een mystiek huwelijk aangaan met Jezus om echt te ervaren wat orewoet is.

In zijn aanvullingen komt Van Oostrom even terug op het woord. Als u wel eens last hebt van orewoet, wellicht kunt u me dan eens vertellen hoe dat nu voelt?