Een opera op televisie vertonen kan de filmer een probleem opleveren. Menig opera heeft namelijk een ouverture, een orkestrale inleiding bij gesloten doek. Wat toon je dan?

Ooit zag ik een mooie productie van Wagners Parsifal op televisie. Wellicht rond Pasen, want de derde akte speelt zich af op Goede Vrijdag. Voor de ouverture had men domweg de camera in de orkestbak geplaatst en zo konden we kijken naar het dirigeren van Daniel Barenboim. Ik vond het fascinerend! Eigenlijk doet Barenboim niet zoveel, maar wat hij doet is effectief. Het zou me niet verbazen dat die ouverture ook een lastig stuk is voor dirigenten. Wagner componeerde over de maat heen, waardoor de zware maatdelen nauwelijks klinken en er ritmisch weinig houvast is. Tel daarbij op dat deze ouverture bijzonder kwetsbaar is door allerlei lastige inzetten die vooral niet ongelijk mogen zijn. Het lijkt allemaal zo eenvoudig bij Barenboim ...