Ook daarom houd ik van mijn vrouw, dat ze – op de dag dat ik drommels nog an toe veertig jaar ben geworden – me weet te verrassen met poëzie! De nacht krekelt van Jaap Robben en Suzanne Hertogs. Twee namen, want de vormgeving van de uitgave is even belangrijk als de tekst. Ik vind het een prachtig boek en zou er graag uit citeren, maar de vormgeving laat zich niet overnemen. Op zijn website heeft Jaap Robben op 29 mei enkele bladzijden toegankelijk gemaakt. Poëzierapport schreef een sympathieke bespreking.

Een aantal dagen later kocht ik de nieuwste bundel van mijn favoriete dichteres Miriam Van hee. Mijn oog viel op de volgende passage:

(...)
er is geen einde en geen begin
wij lossen niet op, wij kunnen niet schuilen
wij horen hoe ergens, dichtbij, een krekel
begint met zijn lied, haperend eerst, dan dapper
en onverstoord, we vinden hem niet
maar we zoeken, we zoeken

Miriam Van hee buitenland, 16