Typisch Jeroen Brouwers, het verbaast mij niets. Dwars en eigenwijs, ik mag die man vreselijk graag. Ik geloof niet dat het hem om geld gaat (anders had hij die zestien duizend euro wel zonder mopperen aangenomen), maar om het aanzien van de literatuur. Zoals hij gisteravond in Nova zei, dat de prijs ook nul euro mocht zijn en alleen de eer, die gedachte was ook al bij mij opgekomen. Maar als je er dan een geldprijs aan wilt koppelen, doe het dan met een bedrag die in overeenstemming is met het aanzien van de prijs. Het is een legitieme redenering, het gaat Brouwers niet om het geld, maar om de symboliek. In mijn woorden: we hechten meer waarde aan een willekeurige balletjestrapper dan aan literatuur, dat zie je aan het geld dat men ervoor over heeft.

Ik heb niets met literaire prijzen. Nooit heb ik een boek gelezen omdat het een prijs gekregen heeft. Ik begrijp de behoefte wel om iemand te eren met een prijs, maar in ons taalgebiedje is er een wildgroei aan literaire prijzen. Daardoor ontstaat inflatie. Laat er hooguit drie prijzen zijn (poëzie, roman, non-fictie), zonder geldbedrag, alleen de eer, zonder mediaspektakel, zonder onderscheid tussen kinder-, jeugd- en grotemensenboeken. Laat de extra verkoop van het boek de bonus zijn.

Waarde mijnheer Brouwers, ik zal uw boeken altijd koesteren, met of zonder prijs. Blijf ver van het bekrompen literaire wereldje hier in de Randstad, zoals u altijd gedaan hebt. Laat gelezen worden de grootste literaire prijs zijn!