Ze vertelt omstandig hoe ze zich voorbereidt op een boek. Welke boeken ze eerst leest voordat ze aan Kant begint. Hoe ze zoekt op internet en wat ze daar allemaal wel niet vindt en hoezeer het haar lectuur verrijkt. Zo interessant allemaal.

Ik knik maar wat en glimlach om zoveel enthousiasme. In gedachten zie ik haar verwoed zoekwoorden typen achter de computer. Wikipedia, Google, werkelijk zoveel informatie te winnen, het lijkt wel een veldslag.

Ineens stokt haar monoloog alsof haar verhaal bij de rand van een ravijn is aanbeland. Stilte.

Verdorie, denk ik, nu moet ik iets zeggen over mijn voorbereidingen, maar wat?

En? Hoe bereid jij je voor op een boek dat je leest? Ironische blik.

Ik krimp ineen, ik weet zo gauw niets belangwekkends te bedenken.

Ik maak de glazen van mijn bril schoon voordat ik ga lezen, zeg ik dan maar.